la finestra di fronte

"sevgili simone,

senden sonra artık kırmızı kırmızı değil.gökyüzünün mavisi de artık mavi değil.ağaçlar artık yeşil değil.

senden sonra biz olmanın,özlemenin renklerini aramalıyım.

senden sonra bizleri utangaç ve kaçak kılan acıyı bile özlüyorum.

bekleyişleri,vazgeçişleri,şifreli mesajları özlüyorum.

görmek istemeyenin kör dünyasında kaçamak bakışmalarımızı.

bizi görselerdi onların utancı,nefreti,acımasızlığı olurduk.

senden af dileme cesaretini henüz gösteremediğim için pişmanlık duyuyorum.

oyüzden artık pencereme bile bakamıyorum.

seni hep orada görürdüm.

henüz adını bile bilmezken.

senin daha iyi bir dünya düşlediğin zamanlar

bir ağacın ağaç,mavinin gökyüzü olmasının yasaklanamayacağı bir dünya.

bilmem bu daha iyi bir dünya mı?

artık kimse bana davide demiyor.bay veroli diyorlar.

bunun daha iyi bir dünya olduğunu nasıl söyleyebilirim.

senin olmadığın bir dünya için bunu nasıl söylerim."