john petrucci

dream theater - john petrucci guitar solo-live şeklinde bir id3 tag'i bulunan mp3 geçmişti elime. diğer birkaç dt şarkısıyla birlikte bunu da ekledim listeye, öncesinden de mike portnoy solo-live geliyordu. önden gelen bir pull me under, bir learning to live, ne bileyim bir hollow years yardırmışken ardından gelen bu iki solo, bu iki insan demeye dilimin varmayacağı kişilerin solosu altın vuruşu yapmıştı bende. gel gelelim, (burdan sonra mike portnoy'u aşağılayıcı hiçbir söz yoktur, kendisini severim mütemadiyen, götten anlamayalım pls tşk) portnoy'un solosu gayet aşmıştır lakin daha iyi bir baterist yok değildir (bkz: nick barker).*

portnoy'un solosu biter, hayvani bir şekilde petrucci girer, olaya el koyar. (bkz: fbi dedektifi karizması)
görüntüsünün olmadığına şükrediyorum, zira görsem -ki burada ellerden değil petrucci'den bahsediyorum, zaten eller görünmez bu soloyu atarken- ölür geberirdim allah muhafaza. kendisinin insanlığından şüphe ediyorum, insan olan 8 dakika solo atmaz, atsa bile bu etkiyi bırakamaz.

en nihayetinde beni gitar çalmaktan soğutmuştur. zaten çalamadığım gitarı hiç çalamayacağımı farkettirmiştir bana.

dip not: solo dream theater '98 - once ın a livetime albümünde bulunmaktadır.