ilker başbuğ

bugün gerçekleştirmiş olduğu basın toplantısında klasik ordu söylemlerini devam ettirmiş komutan. ilk önce acıyı tarif etmiş, daha sonra türk silahlı kuvvetlerinin azmini, cesaretini, kararlılığını belirtmiş ve medyayı hedef alan bir meydan okuma ile konuşmasına son vermiştir. ilker başbuğ orgeneral olmadan önce birçok kesimin mutabık kaldığı konu ''büyükanıt'tan farklı olacağı idi''. ama bugün konuştuklarını dinlediğimiz zaman pek de bunun geçerli olmadığını gördük.

tabii türk silahlı kuvvetlerinin şu an nasıl bir psikoloji içerisinde olduğunu bilemeyiz. ama klasşk olarak suçu başkasının üstüne atmak, hedef alan konuşmalar yapmak, temcit pilavı gibi aynı şeyleri tekrar etmek artık halkın orduya olan güvenini zedelemektedir. aslında bu güven zedelenmiştir ancak ''allah ordumuza zeval vermesin'' sözüne binaen birçok insan yine de ordu demiştir.

bugün başbuğ paşa kızıyor, gürlüyor, esiyor, parlıyor. iyi güzel, ama bazı soruları sormuyor.

mesela aktütün karakolunun coğrafi konumu. neden bunu yetkililere sormuyor. neden demiyor, arkadaşlar dağın ortasında, çukurun dibinde bizim karakolumuzun ne işi var. sonuçta o makama gelmiş bir insanın feraset sahibi olduğu gün gibi aşikar. ama böyle bir soruyu nasıl olur da sormaz. düşünsenize, yukarıdan bir tane taş yuvarlasalar, bizim karakol yerle yeksan olur.

saldırı olduğu zaman 300 pkk'lı dendi ama teröristlerin kendi kayıtlarınd bu rakamın en az onda birinin olduğu gözüküyor. hatta adamlar/kadınlar katır üstünde gidiyor, çay demliyorlar, türkü çığırıyorlar, yemek yiyorlar. ondan sonra da gidip elini kolunu sallıya sallıya baskın yapıyorlar. peki senin istihbaratın nerede, birileri haber alma/vermeyi mi engelliyor. engelliyorsa kim bunlar, deşifre etmek gerekmez mi.

aslında bu soruların cevapları herkes tarafından iyi bilinmekted ancak kimse cevapları ver(e)memektedir. bu durumun farkına varan da hedef şaşırtıyor, insanları kötülüyor, soru soranı damgalıyor, afişe ediyor, tü kaka diyor. yani bugün orada ilker başbuğ değil de ali baş da olsa aynı cümleleri duyacaktık.