hair

"insan olmak, bize öğretilen değil"...

ne zaman izlesem, yukarıdaki tümceciği aklıma düşüren muhteşem müzikal. insan olmak, bize öğretilen değil, savaşmayı, sinmeyi, korkmayı ve yaralanmadan önce yaralamayı marifet bellettiler bize, oysa değildi. çaresiz kabullenişi, devletlerin yüceliğini, insan olmanın önce 'kul' olmak olduğunu söylediler, inandık. saftık, salaktık, çocuktuk, iyi niyetimiz anlamaya müsait değildi üzerimize oynanan kirli oyunları, aldandık, tecavüze uğradı çocuk masumiyetimiz, kirletildik. bambaşka düşlerin, bambaşka davaların, şimdi herkese "öcü" diye anlatılan devrimlerin gerçekleştirildiği, gerçekleştirilmek için savaşıldığı bambaşka bir dünya olabilirdi yaşadığımız ; ruhumuzun bedene kısılmış bir tutsak değil, özgür bir varlık olduğu duyabilirdik metropoller modernlik kisvesi altında esir düşürmeseydi bizi. inanabilir, sevebilir, sevişebilir, yaşayabilirdik.

beceremedik.

bir john berger vardı, umutlarımızı yeşil tutan.

onu da saçmasapan bir savaşa teslim verdik.

let the sunshine in...