galatasaray

bir müddet düşününce anlıyor insan;

doğmak için anne karnını terkediyorsun,
doğduktan bir müddet sonra daha iyi beslenmek için anne sütünü terkediyorsun,
yürümek için anne kucağını terkediyorsun,
daha da büyüyünce okumak için evini terkediyorsun,
daha iyi bir yaşam için şehrini terkediyorsun,
sevgilin oluyor uyuşmuyorsun kafa rahatlığı için onu terkediyorsun,
sevgilin başkası için seni terkediyor,
eskidi diye arabanı terkediyorsun,
para için işini terkediyorsun,
ya da para için işin seni terkediyor,
zamanı geldi diye stadını terkediyorsun,
yaşayamayacağı için annen seni terkediyor,

yani, hep birşeyler için ya terkediyorsun ya da terkediliyorsun.
ancak öyle birşey var ki ne terkediyor ne de terkedilebiliyor.
işte o şey galatasaray.