gülseren

milliyetçiliğin ne olduğuna, neden olduğuna, lüzumuna, nasıl bu denli ciddiye alındığına zerre kadar kafası basmayan bir insanımdır ve mütemadiyen bununla övünürüm. ama her nasılsa oturur, önce eurovision tartışmalarını, sonra eurovision'u bir güzel izler, hakkında çıkan haberleri deli gibi takip ederim, bülend özveren'e sinirlenirim, birbirlerine oy veren iskandinav ülkelerine sinirlenirim, bülend özveren'e beni manipule ettiği için tekrar sinirlenirim, bin yıllardır değişmeyen sarı kafalı demode trt spikerine sinirlenirim, ermenistan'a, yunanistan'a oy verirsek mutlu olurum, her yıl eurovision öncesi/sonrası eurovision hakkında bol miktarda konuşur, bin tane giri yazarım.

ama gülseren'in gazetelerin birinde okuduğum röportajı canımı o denli sıktı ki eurovision'a gittiği yıl muhtelif ortamlarda kendisiyle ilgili hakaret ve aşağılama kokan cümlelerden bol bol savurduğum bu şahıs vicdanımın orta yerine oturdu, kalkmıyor. bu kızcağızın günahı tam olarak neydi de hepimiz acımasız küçük çocuklara dönüştük gerçekten bilmiyorum.

bu kızımızdan sonra bilkent sarısı saçları, hormonlu vücuduyla tarzını değiştire değiştire konsomatrise/travestiye benzemiş bir dev anası "süüpırsıtaar" dedi, artık ergenlere bile hitap edemeyen havası kaçmış bir pop star ucubik isimli bir şarkıyla kulaklarımıza tecavüz etti, pek protest diye bildiğimiz rock grubumuz bir gecede ayna'ya dönüştü, löp löp etleriyle kırmızıya boyanmış, türkçe konuşabilmekten aciz bir gurbetçi nerdeyse çıplağım, şarkı söylememe gerek yok diye sahnede zeybek oynadı.

ama biz nedense en çok gülseren'i sevmedik. üstelik, yukarda saydığım çoğu ucubik karakterlerin aksine kendisi, bu kadar nefret dolu yoruma karşılık trt'den doğru düzgün para bile almamış, bunalıma girmiş, zar zor geçiniyormuş.

ben ki çocukluğumdan beri ne zaman boş bir zaman bulsam oturup uzun uzun çetin alp'e üzülürüm. aynı ben gülseren'in saçma sapan bir şarkı yarışmasına saçma sapan bir şarkıyla katılıp, yarışmaya ancak hak ettiği kadar değer vermesini nasıl bu kadar acımasızca eleştirdim, hiç bilmiyorum. bu kadar embesilce bir yarışma bir insanın hayatını karartmaya değmezdi. kendi adıma kendisinden bu vesileyle çok özür diliyorum. belki iade-i itibarına yetmez, ama en azından benim vicdanım biraz olsun rahatlar.

ve evet bildiniz, otu boku kafaya takan obsesif bir insanım, mutlu değilim, yardıma ihtiyacım var.