dna

çift helezonlu yapı aslında bir nevi emniyet önlemi gibi bir şeydir. eğer yapıda bir bozulma varsa kanser olursunuz, olabilirsiniz. (çok iddialı değilim bu konuda.)

olay şudur. bizim sevgili hücrelerimiz öyle kafalarına göre mitoz yapmasınlar ve birbirlerini tanısınlar diye bazı duyargalara sahipler. kendilerine glikolipid deniyor yamulmuyorsam. protein yapıdalar. daha da açarsak görevini bu zamazingoların; efendim ciğer hücresiyse ciğer hücresi olduğunu bilsin, anarşik anarşik durmadan mitoz yapmasında ur olmasın diye varlar.

bir üstteki paragraftan hatırlarsanız protein yapı dedim. bu nasıl bir öneme haiz?

efendim her hücre kendi proteinini kendi sentezler. yani ohh et, yumurta yedim negzel protein falan diyorsanız avcunuzu yalayın vücudunuz onları yapı taşlarına ayırıp kendine göre yeniden yapıyor. protein sentezinin olayı da şu. hücreler proteinlerini dna şifresinden sentezler. dna mrna vasıtasıyla ribozoma malzemeleri yazar o da kabartma tozu vanilya falan katıp proteini sentezler.

işte işin kilit noktası burda, eğer dna nın çift helezonlu yapısında karşılıklı olarak nükleotidler koparsa, sıçtığınızın resmidir. çünkü oraya ne geleceğini bilmek mimkin değildir. şematik olarak;

a||t
a||t
g||s bu arkadaş sağlıklı,
s||g
t||a

------------------------------------------

a||t
a||t
- ||s bu arkadaşta bazı nüklotidler gitmiş ama karşılarına ne
s ||g geleceği belli.
t ||

-------------------------------------

a||t
-||-
g||s bu arkadaş sıçmış. without a trace!!!
-||-
t||a