her oyununda bahsettiği bir adam vardır bunun.hani ne dese,ne yapsa güldüremediği bir kişi vardır, sürekli ondan bahseder.kendi cem yılmaz ya ,marka ya o ossursa biz gülecez ya neden çünkü şartlanmışsın bir kere,bazı espirilerini bir arkadaşın yapsa yüzüne tükürürsün ,aynı espiriyi cem yılmaz yapınca yarıldım,öldüm,bittim dersin...
neyse lafı fazla uzatamadan belirteyim bahsettiği o malllar ben ve benim gibi insanlar oluyor.özellikle son birkaç yıldır cem yılmaz bana inanılmaz itici geliyor.esprileri dersi kaynatmaya çalışan bir ilkokullunun espirileri gibi geliyor. gülemiyorum çünkü samimiyetten uzak,yapmacık hareketleri,yapmacık ses tonuna takılıyorum.gereksiz bir kendini beğenmişlik de cabası,nedense insanlara bu da komik geliyor."abi cem yılmazı gördüğümde gülme krizine giriyorum, bir şey söylemesine gerek yok" diyen bir kitle var.şartlanmışlar.
edit:eleştirilere kapalı olmamız ne güzel.
daha fazlasını oku
geri
büyüt