barış akarsu

bir an "o kadar da önemli değil ya, niye bu kadar üzüyo ki beni, hayatın gerçeğidir ölüm, ki ölmiycek de..." diyorum ardından açıp bir şarkısını dinliyorum. anathemadan feci etki yapıyor:

...bir zehir sardı bedenimi
öldürmeyen süründüren
razıyım artık yeter
ne olur kurtar beni!!!

sonra gidip anımsamak adına youtubedan ıslak ıslakı ilk söyleyişinin videosunu izliyorum. videonun ses kalitesi o kadar iyi değil, ama yeterli etkilenmem için. çünkü hatırlıyorum o günü. 1. olman gerekiyordu o yarışmada ama onlar seni elemek istiyordu. ve sen gösteriyordun neden elenmemen gerektiğini. ilk defa seni johnny depp kadar fazla sevmiştim bu performansla, üstelik ona benzediğin için de değil.

ben feleğin şu çarkına...

yine hatırladım, yine biliyorum neden ölmemen gerektiğini.
evet hayatın bir parçası ölüm, ama yapman gereken bu kadar çok şey varken, önünde yaşayacak bu kadar şey, üretecek o kadar şarkı varken...
yok yok, ben hemen hazırlıyorum pankartımı sıradaki konserin için, göreceksin her şey çok güzel olacak! uyandığında saçlarının nerde olduğunu merak edeceksin biraz, o kadar.


edit: artık anathema konserine gider harmoniumu söylerim.