ayrılık

hertürlü koyar adama..olayın ilk gerçekleştiği anda birden geçirir insan içinden"ben bunu yaşayacak ne yaptım ki dünyada" diye,zaten ilk filizinide o anda açar ayrılığın getirdiği hüzün ve en kötüsüde acı..aslında yaşanılması gereken bi olaydır bu hayatın kısır döngüsü,nedir ayrılık sadece bi hüzün..ama emin olun dökülmesi gerekilen yaşlar,haykırışlar,kendine zarar vermeler bitip tükenmez bi karanlık getirsede düşünceler en sonunda gelen umutla tekrar başlanır hayata küllerinden doğmuş bir anka gibiymişcesine süzülürken havada,sadece bi gülüşü yeter karanlığınızı aydınlatmaya...kısacası sonsuz bir bekleyiştir aslında sonunda ne olacağını bilmeden gözlerimizi kapamış vaziyette kendimizi okyanusun serin sularına bırakırmışçasına geçen zamanı sadece izlemek gelirken elden tek yapmanız gereken sonuna kadar sevmektir aslında...