17 ağustos 1999 marmara depremi

sanıyorum benimle birlikte bir çok kişinin bu gece uyuyamamasına sebep olan deprem. o dönem izmir'de yaşıyor olmamaıza ve izmir'in sıcağını balkonda oturarak bertaraf etmeye çalışırken, duyduğum gürültünün ya da uğultunun yerin altından geldiğini anlamam için ciddi ciddi sallanmam gerekmişti.
duyduğum hiç bir sese benzemediğini hala hatırlıyorum. eskiden sigaram, cüzdanım yatağımın yakınında bir yerlerde durmazdı artık duruyor. korumam ya da kurtarmam gereken herkes yakınımda olsun istiyorum özellikle ağustos ayında tavan yapıyor korkularım.
arkadaşlarımı, dostlarımı ve onların ailelerini kaybettim. ertesi sabah televizyonu açtığımda bu denli bir felaketle karşılaşacağımı asla tahmin edememiştim. 9 yıl geçti ne değişti hiç, tüp patlar kız çocukları şehit ilan edilir, inşaat firmaları kepçeyle girişirler toprağa, 10 metre uzaktaki ev yan yatar.
ne kadar kaderci bir toplum oluyoruz gitgide, sen elinden geleni yap tevekkülü allah'a bırak derlerdi eskiden, artık mukaderat diyor insanlar. hala su havzalarına yapılıyor evler, rant uğruna insanlar katlediliyor göz göre göre değişen ne hiç.

17 ağustos 1999 marmara depremi rant uğruna ölen, çocuklarını, ailelerini, evlerini, işlerini, arkadaşlarını, sevgililerini, hayallerini ve umutlarını kaybeden insanların değil bu ülkenin depremiydi. hala bunu anlamayanların olmasını anlayamıyorum ben.