özdemir asaf

'ya ana dilim tesadüfen türkçe olmasaydı da okuyamasaydım, okusam da anlayamasaydım, oh ucuz yırttım' dedirten şair.
damla kendini tamamlayınca damları da şudur; (ki yine 'budur' dedirtir)

damla kendini tamamlayınca damlar.
günlerin gecelere bağlanışında bir,
gecelerin günlere uzanışında iki,
birikmemi tamamlanmaktan koruyorum şöyle ki:

önce bir şeyler yitiriyorum, somut şeyler,
çakmak, tarak, kalem, çanta, saat, para gibi
önemsiz şeyler.
alışkanlığım tükenmiyor
biriktirmeyi sürdürüyorum gene,
usanmıyorum.
biçimler, renkler, şişeler eskiler.
unuttuklarımı saymıyorum çünkü unutmuyorum.
azala azala yitmekten
bir de bütünlenmekten ötede
hüzünlü bir gecikme içine dalıyorum
yalnız başıma
özel yoluma sapıyorum…
seziyorum,
birileri özenle bana bakıyor.

uykum kaçıyor, ne iyi diyorum,
somut şeyler karışıyor yaşantıma.
elimi kesiyorum, kan akıyor,
gizliden gizliye seviniyorum.
öyle yalanlar saklanıyor ki gözlerime
canım acıyor,
deliriyorum.
seviyorum neden sonra anlıyorlar
acı acı seviniyorum.

gözüme ilişiyor, kulağıma ilişiyor,
görmemezliğe geliyorum,
duymamazlığa geliyorum,
düşünmüyorum, öteye itiyorum
damlamıyorum.